De universele wetten

De universele wetten in het universum zijn zodanig ingesteld dat jij in staat wordt gesteld precies datgene te bezitten of te creëren wat je zelf hebt gekozen. Niemand kan een inbreuk plegen op deze universele wetten. In feite volg je deze wetten reeds op door dit te lezen. Je kunt er niet eens afstand van doen en je kunt niets buiten deze wetten doen.

Elke seconde van je leven heb je binnen dit kader met deze wetten gewerkt. Dat betekent dat alles wat je ooit hebt ervaren, je aldus zelf hebt geschapen. We hebben een soort partnerschap met deze universele wetten, je kunt het ook partnerschap met God noemen. Daarom heeft God letterlijk de belofte gedaan te geven wat je vraagt. Mijn belofte aan God is te vragen en het proces van vragen en antwoorden te begrijpen.

Je kunt het ook zo zien: je bent een drievoudig wezen. Het lichaam, de geest die ook wel verstand wordt genoemd, en de ware geest die ook wel de ziel wordt genoemd. Je kunt het ook zien als het fysieke, het non-fysieke en het metafysische tussenin.

Het concept van de heilige drie-eenheid is door de geschiedenis heen op verschillende manieren benoemd en begrepen. In de theologische context wordt het aangeduid als de vader, de zoon en de heilige geest. Dit triumviraat benoemen onze psychiaters het bewuste, het onbewuste en het superbewuste. Filosofen noemen het het id, ego en superego.

Wetenschappers verwijzen naar energie, materie en antimaterie. Dichters benoemen het als de geest, het hart en de ziel. New Age-denkers spreken over lichaam, verstand en geest. Zelfs de tijd wordt onderverdeeld in verleden, heden en toekomst, terwijl de ruimte wordt verdeeld in hier, daar en de ruimte tussenin.

Het definiëren van de tussenruimte is echter uitdagend en ongrijpbaar. Als je probeert dit te doen, val je automatisch terug op het hier en daar. Desondanks is het bekend dat de tussenruimte bestaat, omdat zij de plaatsen hier en daar met elkaar verbindt. Daarom kunnen de drie aspecten van jou worden gezien als energieën.

Je zou ze kunnen beschrijven als gedachten, woorden en daden (acties), die binnen onze taal kunnen worden ervaren als gevoelens of ervaringen. De ziel kan worden beschouwd als de som van alle gevoelens die je ooit hebt gehad (ervaren). Het geheugen bestaat uit herinneringen aan deze gevoelens. Op deze manier reconstrueer je als het ware je innerlijke zelf, en wanneer je alle delen van jezelf innerlijk opnieuw hebt samengevoegd, herinner je je WIE je werkelijk bent.

Elk van ons begint het scheppingsproces (creatieproces) met een gedachte, die een idee, concept of visualisatie kan zijn. Alles wat je ziet, is ooit een idee geweest in iemands gedachten. In feite is alles wat in jouw wereld bestaat, ooit ontstaan uit een zuivere gedachte.

Het denken vormt het eerste niveau van schepping en wordt gevolgd door het woord. Een woord is de gedachte die tot uitdrukking wordt gebracht. Het is creatief en stuurt creatieve energie naar de rest van het universum. Woorden zijn dynamischer dan gedachten omdat ze op een ander trillingsniveau werken. Ze hebben de kracht om het universele energieveld diepgaander te beïnvloeden.

Daarna komt de actie. Actie bestaat uit woorden in beweging; woorden zijn gedachten die tot uitdrukking zijn gebracht. Gedachten vormen ideeën, ideeën zijn samenkomende energieën, energieën zijn losgelaten krachten, krachten zijn bestaande elementen en elementen zijn deeltjes van God. Het begin is God, het eind is actie. Actie is God die schept of God die wordt ervaren.

Veel mensen koesteren de gedachte dat ze niet goed genoeg zijn, niet wonderbaarlijk genoeg, of niet vrij van zonden om als een deel van God te kunnen functioneren, als een partner van God. Ze hebben zichzelf zo lang ontkend wie ze zijn dat ze vergeten zijn wie ze werkelijk zijn.

Dit proces maakt deel uit van de universele wetten van het universum en gebeurt niet door toeval of coïncidentie, zoals we begrijpen als samenloop van omstandigheden.

Dit universele “plan” werkt perfect. Door de connectie met God los te laten door ontkenning en vergetelheid, stel je jezelf in staat om alle goddelijke aspecten in jezelf opnieuw volledig te scheppen en tevoorschijn te roepen. Want anders zou je niet kunnen eisen, scheppen (creëren) of ervaren wie je werkelijk bent.

Het is jouw grootste wens en het grootste verlangen van God om jezelf te ervaren als het deel van God dat je feitelijk bent. Daarom ben je betrokken bij een voortdurend proces van zelfcreatie, waarbij je jezelf elk moment opnieuw schept, net zoals God dat doet door middel van jou.

Dit partnerschap of heilige samenwerking met God dat je als een heilige gemeenschappelijkheid kunt zien heeft enorme consequenties. Zodra je kiest voor het leven, zal het beginnen. Velen onder ons blijven echter aarzelen, protesteren, uitstellen en rekken.

Waarom? Innerlijk draag je een belofte om God in je leven tot uitdrukking te brengen. De belofte van God is dat jij zijn zoon bent, haar kroost, zijn gelijkenis. ZIJN GELIJKE. Dat is precies waar je gefrustreerd over raakt. Zijn ‘zoon’, ‘kroost’ en ‘gelijkenis’ kun je nog accepteren. Maar ‘zijn gelijke’, daar deins je voor terug.

Het is te veel om te aanvaarden, te veel grootsheid, te veel verwondering en vooral te veel verantwoordelijkheid voor jezelf. Want hier komt het: als je Gods gelijke bent, betekent dit dat niets jou wordt aangedaan, maar dat alles door jou wordt geschapen of gecreëerd. Er zijn dus geen slachtoffers of boosdoeners, er zijn alleen maar uitkomsten van jouw gedachten over IETS!

Kortom, alles wat je ziet in de wereld is het resultaat van jouw gedachten hierover, zowel collectief als individueel. Als je wilt dat het leven werkelijk begint, verander dan je ideeën over het leven, over jouzelf en spreek en handel als de GOD die je BENT!

Ik doe niets voor de ander, ik doe alles voor mezelf

Precies omdat ik mezelf op de eerste plaats stel en alles voor mezelf doe, heb ik geen inbreuken op mijn eigenwaarde. Als ik geen inbreuken op mijn eigenwaarde heb, zie ik mezelf staan en respecteer ik mezelf. Zo stel ik echte grenzen aan mijn territorium en groeit mijn uitstraling. Als ik mezelf zie staan, ziet de ander mij ook staan. Op deze manier mezelf op de eerste plaats stellen en alles aan mezelf geven, heeft de magie dat ik automatisch ook de ander help en ondersteun.

Dat komt omdat ik verbonden ben met iedereen via het grote universele energieveld. Wat ik aan mezelf geef op de eerste plaats, geef ik ook aan de ander. Daarom zit ik niet vast in de psychologische dramadriehoek met constante energieroof door anderen. En als mensen zeggen dat ik egoïstisch ben of me egocentrisch gedraag, dan is dat niet mijn probleem; het zegt veel over degene die dit zegt.

Eigenwaarde-inbreuken (EWI) ontstaan door bewuste (en onbewuste) zelfafwijzing en angst, vaak al in de babytijd of eerder.

Nu, laten we het mechanisme achter de inbreuk op eigenwaarde proberen uit te leggen. Alles wat te maken heeft met EWI behoort tot de weefsels van het nieuw mesoderm, aangestuurd door het hersenmerg. Dit omvat feitelijk alles wat te maken heeft met het bewegingsapparaat.

Ter vergelijking met de dierenwereld: Jonge dieren ravotten en spelen voortdurend, rennen rond. Op een gegeven moment worden ze moe en zie je hun oogjes al toevallen terwijl ze nog kwispelen, en uiteindelijk vallen ze letterlijk in slaap. Dan rusten ze uit. Tijdens de rustperiode groeit er meer pees-, bot- en spierweefsel, en door dit proces herhaaldelijk te doorlopen, worden ze groter, sterker en volwassener.

Maar wat doen we met onze eigen kinderen??? We zetten ze voor de televisie, geven ze computerspelletjes, PlayStations, enzovoort. Ze zijn dan wel even stil en lief, maar het proces van weefselopbouw tijdens fysieke activiteit maken de kinderen niet mee. Precies het groter worden, sterker worden en volwassener worden tijdens de rustfase waarbij weefsels toenemen, dat beletten we onze eigen kinderen.

Wij mensen oordelen over onszelf. “Ik ben gehandicapt, ik kan het niet, ik durf niet. Ik kan dit niet meer, ik kan dat niet meer.” Dit zijn inbreuken op je eigenwaarde. Mensen hebben het vermogen om zelf eigenwaarde te creëren, voornamelijk in het creatieve denken, terwijl dieren dat bijna niet hebben. En als je erover nadenkt, worden wij helemaal opgevoed met inbreuken op onze eigenwaarde.

Het begint al als we in de baarmoeder zitten, dan komen er allerlei controles die ons het idee geven dat we niet goed genoeg zijn. Stel je even voor dat je niet genoeg groeit, en je blijft te klein, of er is dit aan de hand, of er is dat aan de hand, grote kans dat daar al een inbreuk op je eigenwaarde ontstaat. Zo van, “O, ik kan al niet goed genoeg zijn.”

Foetussen hebben bewustzijn en voelen energetisch alles aan. En dat gaat door als we geboren worden, dan krijgen we de hielprik, vaccinaties, allemaal met de boodschap: het lichaam is niet goed genoeg en is afhankelijk van de “geniale medische wetenschap”, je hebt een vaccinatie nodig, we controleren dat.

En als je dan naar school gaat, ja, dan moeten we bijna supermensen zijn. Overal goed in zijn, overal goede cijfers voor halen. Ouders willen per se dat hun kinderen de beste zijn. Wat een druk voor het kind. Daar word je ook nog eens in bijgespijkerd, je krijgt bijles voor de onderwerpen waar je niet goed in bent. Want als je goed bent in tekenen maar niet in rekenen, dan krijg je bijles in rekenen, en vice versa.

Voortdurend wordt er altijd aandacht besteed aan die punten waar je niet goed genoeg in bent. En eigenlijk moet je kind consequent zijn hele leven lang presteren op school waar het niet goed in is. En het kind krijgt duidelijk de boodschap: “Jij bent niet goed genoeg.” En op de werkvloer is het hetzelfde, je hele leven lang.

Bovendien worden wij aangeleerd om altijd eerst de ander te helpen, je doet het voor een ander (ik, Daniël, doe dat nooit). Je gebruikt jouw levensenergie voor anderen en stelt jezelf op de tweede plaats.

Wat je nalaat te geven aan jezelf, laat je ook na te geven aan een ander, en zo kom je in de dramadriehoek van dader, slachtoffer en helper (of redder) terecht. Je kent vast wel de uitspraken: “Ik ben het niet waard”, “Ik kan het niet”, “Ik ben niets en anderen zijn zoveel beter”.

Hoe komt dat? Als je klein bent, heb je andere mensen nodig, maar we hebben ook slechte ervaringen met anderen. Anderen doen ons pijn en daardoor belanden we in een fase van conflict. Van onze leraren, ouders, vrienden, en anderen horen we dat we niet goed genoeg zijn. Het probleem is dat we geloven dat dit aan onszelf ligt. We denken dat het onze schuld is, dat we moeten veranderen, ons moeten aanpassen.

En dus passen we ons aan, beginnen we met pleasen, proberen we ervoor te zorgen dat anderen positief over ons denken. We leren perfect te zijn en alles goed te doen, cultiveren sociaal gewenst gedrag, en bedenken allerlei manieren om anderen te behagen. We leggen de lat ongelooflijk hoog voor onszelf.

Dit uit zich in gedrag en karakter dat niet echt bij ons past, en dat kan leiden tot hevige angsten. We worden bang om ons waardig te voelen of om alleen achter te blijven. Ons pleasen komt voort uit angst- en schuldgevoelens.

Maar dan, plotseling, komt de oplossing, vaak na een onbewust besluit. We merken dat pleasen en aanpassen niet werken. Mensen blijven ons behandelen zoals altijd. We raken wanhopig en besluiten: “Ik stop ermee, ik ga het gewoon zelf doen.” Dan begint ons genezingsproces.

Dit alles vertaalt zich soms in aandoeningen van het bot en verschillende reumatische aandoeningen. Tijdens dit spirituele proces in de genezingsfase merken we dat we eigenlijk veel zelf kunnen en leren we weer vertrouwen op onze eigen kracht.

Het is cruciaal om tijdens de genezingsfase (reuma wordt beschouwd als een fase van genezing) het schrikbeeld van afhankelijkheid van anderen door mededogen met jezelf te begrijpen. Slechte ervaringen met anderen hebben wantrouwen veroorzaakt, en dat wantrouwen blijft groeien.

Je kunt dit ombuigen door te erkennen dat jij niet de oorzaak bent van hoe anderen handelen. Het grote inzicht is dat anderen reageren op basis van hun eigen ervaringen, percepties, overtuigingen en karakter. Het ligt niet aan jou en zo kun je je eigen overtuiging “het komt door mij” oplossen en bestaansrecht geven zodat het jou met rust laat. Iedereen reageert op basis van hun eigen percepties, overtuigingen en programma’s.

En jij kan alleen iets triggeren, maar het zijn steeds hun percepties, overtuigingen en programma’s die aan de basis liggen van hun gedrag. Daarom werkt pleasen en aanpassen nooit. Mensen veranderen pas als ze ervoor kiezen aan zichzelf te werken. Als jij besluit om aan jezelf te werken, zul je meer vertrouwen krijgen, beter je territorium kunnen afbakenen door grenzen te stellen, en dan zul je minder bang zijn.

Dan kunnen mensen anders op jou reageren, omdat jij verandert als gevolg van jouw keuze om authentiek te zijn en soeverein te handelen. Dit is een enorm groeiproces, waarbij je balans vindt tussen jou en anderen.

Pas wanneer je jezelf accepteert met zowel je talenten als zwakheden, kun je anderen accepteren en met hen samenwerken zonder egoïsme of jaloezie. Je ziet de goede kwaliteiten van anderen en waardeert deze, omdat je zelf ook waardevolle talenten hebt.

Er is geen angst om toe te geven dat iemand anders iets beter kan dan jij, want met jouw talenten kun je anderen helpen. Geen angst om te zeggen, oké, doe jij dit maar, want jij bent daar zoveel beter in. Met mijn talenten help ik jou. Zonder elkaar aan te vallen, is dit de weg om een mooie wereld te creëren.

Ben ik goed genoeg? Ja dat ben ik, net zoals jij

Het is niet jouw taak om mij leuk te vinden; dat is eigenlijk mijn taak. Als ik mezelf leuk en aangenaam vind, kan ik mijn eigenwaarde, zelfliefde en zelfrespect ontwikkelen. Dat is de weg naar mijn kracht en authenticiteit.

Wat jij denkt of zegt over mij heeft alles met jou te maken; jij bent daar de bron van. Het kan me niet schelen wat je over mij denkt. Deze onafhankelijkheid van jouw mening is cruciaal voor mijn emotionele stabiliteit en gezondheid.

Ik begrijp dat het ontwikkelen van evenwicht tussen mentale en emotionele gezondheid essentieel is om mezelf te zijn en echt gezond te worden. Alleen vanuit deze innerlijke kracht kan ik anderen echt helpen zonder mijn eigen energie te verliezen. Dat zal ik nooit toelaten.

Ik begrijp de volgende aartsmoeilijke paradox: “ik heb niemand nodig om te weten wie ik ben, en zonder de ander ben ik niets”.

Als ik mezelf alles geef wat ik nodig heb, en op de eerste plaats, dan kan ik mezelf zien staan. Als ik mezelf zie staan, dan ziet de ander mij ook staan en ben ik nooit alleen. De magie hieromtrent is wat ik aan mezelf geef, geef ik eigenlijk ook aan een ander, omdat ik energetisch verbonden ben met de ander.

Maar wat ik nalaat te geven aan mezelf, laat ik feitelijk ook na te geven aan een ander, en zo kan de ander mij niet zien staan. Paradoxen zijn de poorten naar waarheid.

Ik sta in mijn kracht, dat betekent dat je niets hoeft te doen voor mij in de trend van: “je doet het voor een ander”. Ik doe dat ook niet. Ik doe het altijd voor mezelf, niet voor een ander.

Ik vind het leuker mijn energie en vrije wil voor mezelf te houden zodat ik mijn leven kan creëren zoals ik het wil. Daarvoor heb ik bij de geboorte ook levensenergie voor gekregen, dat is mijn verantwoordelijkheid. Jullie hebben bij jullie geboorte ook levensenergie en een vrije wil meegekregen.

Dan pas krijg ik extra energie van het universum waarmee ik mensen echt kan helpen en behoud ik mijn eigen energie. Op deze wijze kan ik mensen het allerbeste helpen zonder mezelf uit te putten. Eerst mezelf, en dan een ander! Dat werkt goed.

Daarom dat ik zoveel dankbaarheid en complimenten ontvang van de mensen, ze zien mij staan, ben nooit alleen omdat ze hun eigen kracht herkennen dat ze eigenlijk zien in mij. Ik ben hun spiegel en toch respecteer ik hun vrije wil om te kiezen wie zij willen zijn.

Ik vind het prachtig om mensen eraan te herinneren hoe goed ze in werkelijkheid zijn, dat ze zelf over enorme krachten beschikken om hun grootse kwaliteiten tot uitdrukking te brengen. Ik herinner mensen dat ze als mens evenwaardig zijn als wat ik ben. En ik ben niet meer of heiliger dat wie jij bent. En ik weet dat ik goed genoeg ben en heb jouw bevestiging daarvoor niet nodig.

Ook zo voor mijn gezondheid, dat is mijn privilege en niemand heeft zich daar mee te moeien. Ook de medische wereld en het WHO hebben niets te zeggen over mijn gezondheid.

Als jij denkt dat je met “ je doet het voor een ander” voor mij doet, dan zal ik jou snel terugfluiten. Zorg maar in de eerste plaats dat jij eerst gezond bent, vooraleer je moeit met mijn gezondheid, omdat jij denkt dat je het moet doen voor een ander.

Als ik hulp nodig zou hebben, zal ik het wel vragen, voorlopig heb ik geen hulp nodig. Ik verzadig mijzelf met wijsheid en kennis (dat continu gecensureerd wordt). Daarom blijf ik kerngezond.

Mijn gezondheid is mijn integriteit, mijn territorium en vooral mijn VERANTWOORDELIJKHEID, mijn gezondheid is niet jouw verantwoordelijkheid. PUNT. Van mijn gezondheid blijf je AF.

Ik heb ook geen prik nodig voor mijn gezondheid, ik heb volop vertrouwen in het zelfhelend vermogen van mijn lichaam. Zelfvertrouwen is het tegengif van angst. Dat is de grootste angst van de farmacie, dat kinderen en volwassenen zouden beginnen vertrouwen op het zelfhelend vermogen van het lichaam. Wens jullie van harte het allerbeste en een zeer goede gezondheid.

Gepubliceerd op 16/04/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • Van spiritualiteit naar esoterie binnen relaties: Niets is behalve jij. Wat je voor jezelf doet, doe je voor een ander, wat je voor een ander doet, doe je voor jezelf. ‘Voorwaar, Ik zeg U, in zoverre gij dit aan één van deze mijn minste broeders hebt gedaan, hebt gij het met mij gedaan’ Het is belangrijk om deze esoterische waarheid binnen relaties toe te passen, want anders zal de relatie moeilijk zijn. Veel mensen hebben uit goedbedoelde handelingen vaak gedaan wat zij dachten dat het beste was voor de ander binnen hun relatie. Triest genoeg leverde dit meestal alleen een [...]

    By Published On: 20/03/2024
  • De oude leraar en de studentEen oude vrouw ontmoet een jonge vrouw die haar het volgende vraagt: "Herinnert U zich mij?" De oude vrouw antwoordt met nee. De jonge vrouw vertelt haar dat zij ooit haar leerlinge was. De oude vrouw vraagt: “Wat doe je nu in het leven?” "Ik ben lerares geworden" antwoordt de jonge vrouw. "Ah, hoe bijzonder, net als ik?" "Ja!" "In feite ben ik leraar geworden omdat u mij inspireerde om zoals u te zijn.” Nieuwsgierig vraagt de oude vrouw verder wanneer zij dat besloten heeft. De jonge vrouw vertelt haar het volgende verhaal: “Op een [...]

    By Published On: 20/03/2024
  • Jezelf als waardevol beschouwenDe aarde biedt ons het juiste gereedschap waarmee jij kunt weten en ervaren wie je werkelijk bent. Wie je bent, is wie jij schept om in relatie te staan met al het andere. Elk van ons heeft hier op aarde een taak uit te voeren dat vreugdevol is. De vreugde van het ‘zelf’ te scheppen en te kennen, ervan bewust te worden wat je wenst te zijn, het ontplooien van het zelf-bewustzijn.Individuele relaties zijn het belangrijkste element in dit proces, daarom vormen relaties altijd een heilig fundament. Zij hebben bijna niets met de ander te maken en [...]

    By Published On: 20/03/2024