De invloed van de geest op je algemene gezondheid

Onze niet-fysiek tastbare geest staat voortdurend in verbinding met ons lichaam. Steeds meer mensen beseffen dat onze geesteshouding een krachtige invloed heeft op onze gezondheid, zowel positief als negatief.

Hoewel de geest niet tastbaar is, beïnvloedt hij lichaamsfuncties, waaronder ons recyclingsysteem en de hormoonhuishouding. Dit kan zowel onze gezondheid schaden als juist ondersteunen in herstel en behoud. We weten allemaal dat we een geest hebben en dat we kunnen denken. “Ik denk, dus ik besta” is een algemeen aanvaarde waarheid.

Ondanks dat de wetenschap met geavanceerde apparatuur hersengolven kan meten in de verschillende hersengebieden, kunnen ze met diezelfde technologie niet precies achterhalen wat je denkt. Gedachten zijn immers subjectief en moeilijk te bewijzen, maar toch weten we allemaal wat we denken. Hoe verhoudt dit zich tot de uitspraak “meten is weten” van rationele wetenschappers?

Ik benadruk: de wetenschap heeft zeker waarde en kan levens redden bij acute situaties. Ze is nuttig voor het algemeen belang, maar op een bepaald punt stopt de wetenschap. En dat punt is de invloed van onze geesteshouding op alle weefsels van ons lichaam.

Onze gedachtenstroom van onze geest

Net zoals de fysica alle tastbare aspecten en elementen van ons leven verklaart en beheerst, doet de metafysica dit voor de aspecten die het domein van de fysica overstijgen.

De principes van aantrekking behoren tot de metafysica. Ze werken als een energiemagneet en trekken soortgelijke zaken aan, volgens het principe “soort zoekt soort.” Onze gedachten, die subjectief en niet meetbaar zijn, maken deel uit van dit metafysische domein.

Vanuit de metafysica stappen we naar het derde domein: de kwantumfysica. Veel mensen realiseren zich niet dat ze voortdurend gebruikmaken van de principes van kwantumfysica in hun dagelijks leven. De kern van kwantumfysica, de wetenschap van onbegrensde mogelijkheden, leert ons dat “alles wat wordt waargenomen, wordt beïnvloed door de waarnemer.” Als dit waar is (en dat is het), dan speel jij een centrale rol in alles wat er gebeurt, precies zoals het gebeurt. In dit domein van de kwantumfysica is de geest de heerser.

De vraag is alleen of je dit bewust of onbewust, opzettelijk of onopzettelijk, bedoeld of onbedoeld doet. Maar één ding staat vast: jij hebt het gedaan.

Je geluk, totale gezondheid en algeheel welzijn vallen onder deze invloed. Hier regeert jouw geest over het algehele gezondheidssysteem van je fysieke lichaam. Dit is het punt waarop de wetenschap stopt, want het kan niet langer worden geverifieerd met de “meten is weten”-mentaliteit.

Zolang de wetenschap vasthoudt aan keiharde bewijzen, zal ze vastlopen in een eindeloos intellectueel spel zonder uitkomst. Hierdoor blijft de natuurlijke intelligentie onbegrepen, omdat deze zich buiten de grenzen van de fysica van het menselijk lichaam bevindt. Natuurlijke intelligentie kan niet worden bewezen, maar wel gevoeld. Net zoals het tegendeel niet bewezen kan worden, ligt het buiten de fysieke meetbare werkelijkheid.

Natuurlijke intelligentie kan wel gevoeld worden.

De communicatie met ons lichaam

De vraag is hoe we met onze geest onze fysieke gezondheid kunnen beïnvloeden, en vooral op welke manier. De eerste aanwijzingen daarvoor zijn waarschijnlijk subtiel en misschien niet erg spectaculair, en dat zullen ze wellicht ook nooit zijn. Het is wetenschappelijk bewezen dat er een wederzijdse communicatie bestaat tussen de hersenen en ons gezondheidssysteem, voornamelijk via de hormoonhuishouding.

Deze communicatie verloopt in twee richtingen: niet alleen sturen de hersenen signalen naar de lichaamsweefsels, maar de weefsels sturen ook boodschappen terug naar de hersencellen. De endocriene klieren, die hormonen (via de bloedbaan), neurotransmitters (via het zenuwstelsel) en feromonen (stofjes die het lichaam verlaten) aanmaken, hebben slechts een fractie van tijd nodig om de weefsels te bereiken en hun boodschap over te brengen. Op dezelfde manier heeft het antwoord van de weefsels weer een fractie van de tijd nodig om de hersenen te bereiken.

Het overlevingsmechanisme van het lichaam is erop gericht om nog sneller te kunnen reageren op plotselinge, levensbedreigende situaties. Het zijn niet alleen de hersenen die beslissingen nemen, ook het ruggenmerg speelt hierin een cruciale rol door zelfstandig accurate beslissingen te maken.

Als je bijvoorbeeld met je vinger een heet voorwerp aanraakt, geeft het ruggenmerg onmiddellijk het bevel om je vinger terug te trekken. Dit snelle proces voorkomt dat je vinger verbrandt, omdat het signaal niet eerst de lange weg naar de hersenen hoeft af te leggen. Zo wordt tijd gewonnen en schade vermeden.

Het wordt vermoed dat het mechanisme voor het overbrengen van signalen die onze algehele gezondheid beïnvloeden, te vinden is in de hypothalamus (een endocriene klier) en de neocortex (het ‘jongste deel’ van de hersenschors, waar cellen in regelmatige lagen gerangschikt zijn).

Maar de kernvraag blijft: wat is precies de verbinding tussen ons gezondheidssysteem, onze emoties en het centrale zenuwstelsel?

Het antwoord op deze vraag blijft wetenschappers ontglippen. Maar opmerkelijk is dat bij gevoelens alle lichaamsweefsels tegelijkertijd de boodschap lijken te ontvangen, zelfs sneller dan via de hormoonhuishouding of het zenuwstelsel.

Intuïtief weten we dat wanneer een gedachte een gevoel oproept, er onmiddellijk een emotionele reactie volgt die het lichaam in beweging zet—dit gebeurt letterlijk tegelijkertijd. Het lijkt erop dat je algemene gezondheid eerst reageert op je gedachten, en pas daarna op de signalen die vanuit de hersenen worden gestuurd. Daarbij moeten we ons realiseren dat bijvoorbeeld de witte bloedcellen in je kleine teen geen directe signalen via het zenuwstelsel ontvangen. Toch “weten” die witte bloedcellen al hoe je over jezelf denkt, nog voordat ze de boodschap via hormonen hebben ontvangen. Dit suggereert een diepere, directe connectie tussen geest en lichaam die verder gaat dan de bekende fysiologische routes.

Het leger van onze algemene gezondheid met zijn detox- en recyclingsysteem

De uitdaging voor wetenschappers ligt in het feit dat onze algemene gezondheid geen duidelijk afgebakende structuur of centraal commandocentrum lijkt te hebben. Het functioneert als een legermacht, maar zonder een zichtbaar hoofdkwartier.

Onze gezondheid kan worden vergeleken met een voortdurend patrouillerend leger van cellen, die lichaamsvreemde stoffen, toxines en overgroei van micro-organismen opsporen en terugdringen. Ze brengen het lichaam weer in balans zodra hun reinigende herstellende taken zijn voltooid.

Toch heeft dit “leger” geen duidelijke bevelshiërarchie of commandostructuur zoals we die zouden verwachten. Het lijkt eerder gestuurd te worden door een buitengewoon intelligente strategie, die elke witte bloedcel—elke soldaat in dat leger—bereikt, waar deze zich ook in het lichaam bevindt. Bovendien beïnvloedt dit onzichtbare coördinatiemechanisme ook de microben die in symbiose met de lichaamsweefsels leven. Dit alles suggereert een diepere, meer geïntegreerde intelligentie die ons gezondheidssysteem aanstuurt.

Er zijn inderdaad onderzoeken die aantonen dat witte bloedcellen, zelfs wanneer ze oraal worden verkregen, nog steeds reageren op de emoties van de donor. Dit lijkt een plausibele aanleiding voor de wetenschap om verder te onderzoeken hoe emoties en het gezondheidssysteem met elkaar verbonden zijn. Hoewel deze ongrijpbare connectie tussen onze algemene gezondheid en het centrale zenuwstelsel niet meetbaar is met traditionele methoden, biedt het terrein van de kwantumfysica een mogelijke verklaring voor dit fenomeen.

Bij ziekten en chronische aandoeningen weten we dat blokkades door afvalstoffen en toxines vaak het gevolg zijn van biologische schokken en trauma’s. De vraag rijst dan waarom ons gezondheidssysteem soms niet in staat is om deze vervuiling effectief op te lossen. Mogelijk komt dit doordat onze algemene gezondheid onder invloed van emotionele en mentale factoren staat die de natuurlijke schoonmaakprocessen blokkeren.

Biologische conflicten en trauma’s kunnen de balans verstoren, waardoor het lichaam niet optimaal kan functioneren. Dit kan erop wijzen dat er een diepere, meer energetische oorzaak is die verder reikt dan fysieke symptomen, en dat de sleutel ligt in het herstellen van de balans op zowel fysiek als emotioneel niveau.

In de Ayurveda wordt inderdaad benadrukt dat emoties een grote invloed hebben op de spijsvertering. Aangezien alle ontgiftingssystemen, zoals de werking van de lymfe en de lever, nauw verbonden zijn met de spijsvertering, heeft een verstoring hiervan door emoties en biologische schokken ook invloed op het vermogen van het lichaam om te ontgiften.

Wanneer het lichaam geconfronteerd wordt met een emotioneel conflict, besteedt het meer energie aan het oplossen van dat conflict dan aan de spijsvertering, waardoor deze processen verstoord raken en de ontgiftingssystemen niet optimaal kunnen functioneren. Dit laat zien hoe belangrijk de balans tussen geest en lichaam is voor het algehele welzijn.

Onze witte bloedcellen, en in feite al onze lichaamsweefsels, reageren nauwkeurig op hoe we over onszelf denken. Dit laat zien dat er een diepere oorzaak is van ziekten zoals kanker of hart- en vaatziekten, die verder gaat dan alleen fysieke factoren. Het zelfgenezend vermogen verdient meer aandacht, omdat je gedachten over jezelf—je eigenwaarde, zelfrespect en liefde—cruciale factoren zijn voor het proces van ziekte of herstel.

Witte bloedcellen, net als andere lichaamsweefsels, reageren direct op je gedachten en gevoelens. Het hele lichaam heeft de geest nodig om zijn opdrachten te ontvangen en uit te voeren. Tegelijkertijd heeft de geest het lichaam nodig om zichzelf te uiten en te definiëren. Dit wederzijdse verband toont aan hoe belangrijk het is om zowel je mentale als fysieke gezondheid te koesteren.

De connectie tussen lichaam en geest versus medische wetenschap.

Het zelfgenezend vermogen van het lichaam is inderdaad een krachtig voorbeeld van hoe de geest invloed uitoefent op het fysieke lichaam. Wanneer een patiënt gelooft in een remedie, kan hij genezen van een ziekte, zelfs als deze niet wetenschappelijk of medisch verklaard is. Spontane remissie, een fenomeen dat ook buiten de controle van de geneeskunde valt, roept veel vragen op omdat het niet tastbaar is en niet past binnen de gebruikelijke medische kaders.

De wetenschap eist vaak harde bewijzen voor de invloed van de geest op de gezondheid, maar dit is precies het punt waar de beperkingen van de wetenschappelijke benadering duidelijk worden en de geest een grotere rol begint te spelen. Onderzoek naar het geestelijke en holistische aspect van genezing zou een enorme meerwaarde kunnen hebben voor patiënten, en het afdoen hiervan als zweverig doet afbreuk aan de potentie van deze benadering.

Het lijkt alsof de subjectieve communicatie tussen lichaam en geest als een bedreiging wordt gezien voor de allopathische geneeskunde, die voornamelijk focust op fysieke en meetbare oorzaken en oplossingen. Dit roept de vraag op of de gevestigde geneeskunde openstaat voor deze subtiele, maar krachtige dimensie van genezing, of dat deze bewust wordt genegeerd om het allopathische model te behouden.

Het antwoord is duidelijk: nee, de geneeskunde moet altijd in het voordeel van de patiënt handelen, zoals Hippocrates al stelde. De focus moet liggen op het helpen genezen van de patiënt en op het ondersteunen van het lichaam op een manier die gericht is op de oorzaken van de ziekte. Biologische conflicten, zoals trauma’s, en een negatieve geesteshouding zijn cruciale oorzaken van ziekte, en in het belang van de patiënt moeten deze aspecten worden aangepakt en opgelost.

Conclusie: een negatieve geesteshouding is een belangrijke oorzaak van ziekte. Veel mensen voelen intuïtief aan dat emoties een negatieve invloed kunnen hebben op de gezondheid. Wanneer we ons laten meeslepen door angsten, onzekerheden, zorgen, haat en woede, verzwakken deze negatieve emoties onze algemene gezondheid door stress op weefselniveau te veroorzaken. Het is dus van groot belang om deze innerlijke strijd aan te pakken om een betere gezondheid te bevorderen.

Onze witte bloedcellen, de verdedigers van ons gezondheidssysteem, functioneren niet optimaal wanneer het lichaam onder stress staat door negatieve emoties. Dit veroorzaakt een ophoping van toxines en afvalstoffen, omdat niet alleen de witte bloedcellen hun werk niet goed kunnen doen, maar ook andere lichaamsweefsels hun functies niet naar behoren kunnen uitvoeren.

Denk bijvoorbeeld aan de spijsvertering en de hormoonhuishouding, die direct worden beïnvloed door de geest, met name via het emotionele centrum in de hersenen. Een negatieve denkwijze ondermijnt het ontgiftingsvermogen van het lichaam en blokkeert essentiële processen zoals de spijsvertering.

Het idee dat we “slachtoffer” worden van microben in onze omgeving, zoals gisten, exosomen of bacteriën, klopt slechts ten dele. In werkelijkheid activeert het lichaam zelf latente microben en exosomen als reactie op interne stressfactoren. Exosomen worden zelfs gerepliceerd binnen het lichaam, wat aangeeft dat het lichaam deze processen zelf in gang zet wanneer de omstandigheden daarom vragen.

Wanneer je ziek bent, is introspectie een krachtige stap om te begrijpen hoe je geesteshouding bijdraagt aan je ziekte. Het vraagt om innerlijk werk om te ontdekken wat je emoties en overtuigingen zijn rondom de ziekte. Hoe heeft je lichaam zichzelf ertoe gedwongen om microben en exosomen te activeren als overlevingsmechanisme?

Het is belangrijk om manieren te vinden om je emoties en geesteshouding om te vormen van negatief naar positief. Gebruik woorden voor jezelf zoals onvoorwaardelijke liefde, onschuld, mededogen, zachtheid en dankbaarheid. Besef dat je altijd al je best hebt gedaan en dat zelfcompassie een sleutelrol speelt in je genezingsproces.

Toch kiezen veel mensen ervoor om naar een arts te gaan en de verantwoordelijkheid voor genezing uit handen te geven. Artsen zijn vaak gefocust op het achterhalen van de chemische processen tussen lichaam en hersenen. Maar het is essentieel om ook te beseffen dat de geest een grote invloed heeft op dit proces, en dat zelfreflectie en het sturen van positieve emoties een krachtig hulpmiddel kan zijn in het herstel.

Als we ervan uitgaan dat de chemische reactieketen geen oorzaak is, maar eerder een gevolg van je eigen gedachten over jezelf, dan blijft de medische wetenschap wellicht jaren zoeken naar iets wat niet bestaat als directe oorzaak. Dit creëert een valkuil waarin miljoenen zieke mensen vastlopen, omdat er geen feilloze methode beschikbaar is om de kracht van de geest te benutten voor het activeren van het zelfgenezend vermogen, het corrigeren van afwijkingen en het herstellen van de gezondheid.

Het is zorgwekkend dat wetenschappers en medische onderzoekers blijven weigeren om het fenomeen van de ongrijpbare en ontastbare verbinding tussen geest en lichaam serieus te nemen. Dit leidt volgens jou niet alleen tot een afname van de levensverwachting, maar ook tot een daling van de kwaliteit van leven, vooral sinds de 21ste eeuw. Het erkennen van deze diepere connectie zou een stap vooruit kunnen zijn in het verbeteren van zowel de gezondheid als het welzijn van mensen wereldwijd.

Je hebt gelijk dat er vaak een kloof lijkt te zijn tussen artsen, wetenschappers en hun patiënten, niet alleen door een afstandelijke houding, maar ook door het gebruik van een ander idioom dat voor velen moeilijk te begrijpen is. Dit maakt de communicatie lastig en creëert het gevoel dat artsen zich in een “ivoren toren” bevinden, wat de vertrouwensrelatie kan schaden.

Toch hebben medici waardevolle kennis en kunnen ze een essentiële bijdrage leveren, vooral wanneer ze echt luisteren naar hun patiënten en aandacht hebben voor het gevoelsmatige aspect. Het probleem is dat dit gevoelsmatige vaak niet als tastbaar of bewijsbaar wordt gezien, wat het moeilijk maakt om het binnen de medische context te erkennen. Als de kloof tussen taal en empathie overbrugd zou worden, zou de samenwerking tussen arts en patiënt veel vruchtbaarder kunnen zijn.

Het bio-energetisch veld van ons lichaam.

Het bio-energetisch veld laat zien dat al je lichaamsweefsels een eigen intelligentie en bewustzijn hebben, en constant meeluisteren naar je innerlijke dialoog. Dit betekent dat je daadwerkelijk met je lichaamsweefsels kunt praten en dat ze op een bepaalde manier kunnen reageren. Het rationele, objectieve denken kan dit moeilijk bevatten en daarom niet accepteren. Aan de andere kant kan het subjectieve, intuïtieve voelen en het hart dit wel begrijpen, ook al is het niet bewijsbaar omdat het verder gaat dan de materiële wereld.

Interessant is dat de buikcellen nooit hebben geleerd om aan hun denkwijze te twijfelen, in tegenstelling tot hersencellen, die wel geleerd hebben om kritisch te denken. Het juiste antwoord ligt in het vinden van balans: het objectieve, rationele denken verbinden met het subjectieve, intuïtieve voelen. Zo kunnen we zowel geest als lichaam optimaal laten samenwerken.

Inderdaad, door de verbinding tussen lichaam en geest te versterken, creëer je de mogelijkheid om je leven en gezondheid vorm te geven zoals jij dat wilt, en kan je bewustzijn verder groeien. Het collectieve bewustzijn zal daarvan profiteren, omdat de evolutie van het individuele bewustzijn bijdraagt aan het geheel. Vandaar mijn uitspraak: “Vertrouw op je lichaam en genees jezelf.”

Echter, niet iedereen is bereid hun denken te herzien, vooral degenen die veel hebben geïnvesteerd in hun huidige geesteshouding. Toch is verandering in ons denken essentieel om de wetenschap anders te interpreteren en ons bewustzijn zowel individueel als collectief te verruimen.

We bevinden ons inderdaad in een overgangsfase van het materialistisch monisme, dat stelt dat de geest uit de stof voortkomt, naar een dualistisch besef waarin geest en stof naast elkaar bestaan. Het ideaal zou echter zijn dat we ons bewustzijn verder ontwikkelen richting transcendentaal monisme, waarin wordt erkend dat de stof voortkomt uit de geest. Dit verruimde bewustzijn opent nieuwe mogelijkheden voor gezondheid en levenscreatie.

Het lichaam is inderdaad een manifestatie van de geest, een fysieke condensatie die ons een specifieke constitutie geeft om onze doelen en zielsmissie te vervullen. Zoals de oude classici al wisten, werkt het lichaam als een afspiegeling van de geest, en dit principe wordt versterkt door inzichten uit de kwantumfysica.

In de kwantumfysica zien we dat het deeltjesaspect van materie alleen kan bestaan dankzij het golfaspect van de geest. De geest, als een golfvorm van energie, beïnvloedt de materie, ook al heeft het zelf geen deeltjesvorm nodig om te bestaan. Hierdoor wordt duidelijk dat de geest een kracht is die bepaalt hoe de materie in ons lichaam zich gedraagt.

De geest is pure energie, en volgens de wet van behoud van energie kan deze niet worden geschapen of vernietigd. Het bestaat altijd, in verschillende vormen, en doorloopt deze vormen in een voortdurend proces van transformatie. Dit inzicht, dat al door de oude classici werd erkend, benadrukt dat ons fysieke lichaam slechts een tijdelijke manifestatie is van iets veel diepers en eeuwigs: de geest.

Wie ben ik?

Herken je jouw existentie hierin? Het is krachtig om te beseffen dat je niet enkel een fysiek lichaam bent dat tijdelijk op aarde verblijft. Je bent energie, een spiritueel wezen dat door de menselijkheid heen uitdrukking vindt, en je maakt deel uit van een groter energieveld. Energie verandert alleen van vorm, en dus jij ook.

Je ware essentie is tijdloos, altijd aanwezig. Dit betekent dat je niet begrensd bent in je mogelijkheden, en dat gezondheid of ziekte altijd binnen je bereik liggen—en daarmee ook jouw verantwoordelijkheid zijn. Voorbeelden zoals spontane remissie, het placebo-effect en het zelfgenezend vermogen tonen aan dat je de kracht hebt om je eigen gezondheid te beïnvloeden, vanuit de energie die je in wezen bent.

Het universum is inderdaad een manifestatie van denken, en de materie om ons heen is gestold denken. Wij zijn de bron van het universum, en zodra we de kracht die in ons huist begrijpen, kunnen we ons lichamelijke welzijn positief beïnvloeden.

Innerlijk voelen is de sleutel tot het begrijpen van dit proces, zodat we bewust kunnen kiezen hoe we onze invloed aanwenden om gezondheid te creëren. Hoe we over onszelf denken, bepaalt hoe we ons innerlijk energieveld gebruiken—positief of negatief. Dit heeft direct invloed op onze gezondheid, ons welzijn en de omgeving die we voor onszelf creëren.

Het draait allemaal om het beseffen en benutten van deze energiedynamiek. De mate waarin we onze innerlijke kracht gebruiken, hangt nauw samen met de manier waarop we denken. Dit proces valt echter niet te meten of te bewijzen door de traditionele wetenschap of medische methoden. Het gaat om een dieper begrijpen van de energie die ons en het universum vormt.

Accepteer dat blijere gedachten een positieve biochemie in je lichaam creëren, wat je gezondheid bevordert. Daarentegen zorgen negatieve gedachten en stress in je innerlijke dialoog ervoor dat je lichaam en hersenen minder goed functioneren. De energie van deze negatieve gedachten en emoties herschept, herstructureert en reorganiseert continu je lichaam, wat leidt tot disbalans.

Je fysiologie creëert ziekte als een vorm van feedback, een signaal dat je uit balans bent, niet dankbaar of liefdevol leeft. Dit is de andere kant van de medaille van symptomen en ziekte: het lichaam laat je weten dat er een innerlijke verschuiving nodig is.

Jezelf onvoorwaardelijk lief te hebben.

Het programma van liefde (publicaties liefde op deze website) laat zien dat hoe meer je jezelf onvoorwaardelijk liefhebt, hoe meer innerlijke rust en vrede je zult ervaren. Een positieve innerlijke dialoog en een liefdevolle geest helpen je lichaam om in harmonie te functioneren en totale gezondheid te creëren. Dit ondersteunt je in de missie waarvoor je op aarde bent gekomen.

Onvoorwaardelijke liefde is de krachtigste genezende energie die het universum biedt. Deze liefde vraagt ons om buiten de grenzen van de conventionele wetenschap te kijken, inclusief de medische wetenschap, die vaak vastzit in “meten is weten.”

Je kunt jezelf harmoniseren met de alomvattende energie van liefde, wat eenheid creëert met je lichaamsweefsels en zelfs met het bewustzijn van anderen—familie, vrienden, buren. Door liefde en samenhorigheid te gebruiken, kun je intenties en communicatie tussen je hogere zelf en anderen versterken, wat een diepere connectie en genezing mogelijk maakt.

Liefde is vandaag misschien nog niet wetenschappelijk meetbaar, maar het zou in de toekomst kunnen veranderen. We weten dat liefde een krachtige verbindende kracht is, essentieel voor communicatie met de onstoffelijke wereld. Dit wordt in veel religies erkend, en wellicht kunnen agnosten en atheïsten die hun bewustzijn verruimen met onvoorwaardelijke liefde ook ontdekken dat hogere spirituele niveaus worden bestuurd door een hogere intelligentie die alles omringt.

Er komt een dag waarop wetenschappers en medici mogelijk zullen erkennen dat er een spirituele basis is voor de stoffelijke wereld. De energie van liefde is dan de sleutel voor de verbinding tussen lichaam en geest, evenals voor de relatie tussen het lichaam en de geest van anderen. Het gaat erom dat we niet alleen liefdevol zijn voor onszelf, maar ook voor onze medemens, want liefde verbindt ons allemaal.

De geest bestuurt het lichaam, en wanneer het lichaam niet goed functioneert, is dat vaak omdat de geest er een negatieve invloed op heeft uitgeoefend. Dit leidt tot een verslechtering van het emotioneel, lichamelijk en geestelijk klimaat, wat zich uit in de vorm van negatieve stress.

Stress is meestal het gevolg van een negatieve geesteshouding of fysieke uitputting. Piekeren, verdriet, boosheid, afgunst, onzekerheid, eenzaamheid, angst en zorgen zijn allemaal producten van een wereld die vaak een tekort aan liefde kent. Deze negatieve emoties en gedachten kunnen je gezondheid en welzijn ernstig schaden, vooral door negatieve uitspraken en ervaringen.

Woorden, als energie van gedachten, hebben al een meer tastbare vorm, en in onze dagelijkse communicatie zitten helaas veel negatieve uitdrukkingen. Deze negatieve taal beïnvloedt onze organen en cellen, omdat ze in feite negatieve opdrachten ontvangen van onze gedachten.

Je hebt gelijk dat woorden en uitspraken kracht hebben, en wanneer ze vaak worden herhaald, versterken ze hun effect op ons lichaam. Hier zijn enkele voorbeelden van uitspraken die ons welzijn negatief beïnvloeden:

“Zij maakt mij misselijk.”

“Ik krijg hoofdpijn van hem.”

“Zij wekt mijn gal op.”

“Ik kan hem niet uitstaan.”

“Het ligt als een steen op mijn maag.”

“Het breekt mijn hart.”

“Ik krijg er buikpijn van.”

“Hij werkt op mijn zenuwen.”

“Ik stik in deze situatie.”

Woorden zijn krachtige energie, en wanneer ze negatief zijn en vaak herhaald worden, gaan ze een dieper effect hebben op het lichaam. Dit kan resulteren in fysieke klachten zoals hoofdpijn, misselijkheid, een gevoelige pols, of een combinatie van verschillende symptomen. Elke negatieve uitspraak die we doen, stuurt een boodschap naar onze organen en cellen, waardoor ze negatief reageren. Ons lichaam volgt immers de geest, en dus ook de woorden die we gebruiken. Wanneer we deze negatieve patronen doorbreken en vervangen door positieve taal, kunnen we onze gezondheid en welzijn verbeteren.

Denk er eens over na hoe krachtig het zou zijn om in plaats van deze negatieve uitspraken te zeggen:

“Ik voel me rustig in haar aanwezigheid.”

“Hij geeft me energie.”

“Dit maakt me sterker.”

“Ik kan alles aan.”

De kracht van positieve taal kan net zo sterk zijn als die van negatieve, maar dan met een helend effect.

Veel van die uitspraken, zoals “Kun je dit bewijzen met een staalharde wetenschappelijke achtergrond?” komen voort uit een behoefte om de status quo te verdedigen. Vaak zijn dit reacties van wetenschappers die niet bereid zijn om buiten hun eigen referentiekader te denken, uit angst voor cognitieve dissonantie. Nieuwe inzichten kunnen immers de grond onder hun voeten doen wankelen.

In werkelijkheid zijn zulke uitspraken vaak een verhulling van onwetendheid of gebrek aan ervaring met het onderwerp. Ze suggereren dat er geen kennis is opgedaan of onderzoek is gedaan, terwijl ze het debat afremmen door te suggereren dat zonder directe bewijzen iets niet geldig kan zijn. Dit soort afweermechanismen staat echt wetenschappelijk onderzoek in de weg. Veel wetenschappelijke disciplines zijn immers juist gebaseerd op hypothesen die nog niet volledig zijn bewezen, zoals virologie en oncologie. Deze velden werken voortdurend met theorieën, hypothesen en aannames die in de loop van de tijd nooit worden getoetst en bijgesteld, gewoon herhaling zonder bewijs.

Wetenschap zou open moeten staan voor nieuwe inzichten, ook al zijn ze in eerste instantie moeilijk te bewijzen volgens de gangbare normen. Dat is juist de kern van vooruitgang.