Het pijnsignaal

Het pijnsignaal heeft een grote functie bij de algemene gezondheid en zijn detoxsysteem

Het pijnsignaal is een integraal onderdeel van de algehele gezondheid, omdat het essentieel is voor het ontgiften van het lichaam en het recyclen van celafval. Hoewel pijn niet prettig is, is het wel van levensbelang. Het fungeert als een waarschuwingssignaal dat er ergens in het lichaam een probleem is dat moet worden aangepakt. Pijn speelt een helende rol en maakt deel uit van het zelfherstellende proces van het lichaam.

Wanneer het lichaam overbelast is door toxines en afvalstoffen, en dit leidt tot een toxinecrisis (ziekte), gebruikt het lichaam pijnsignalen om een noodzakelijke genezingsreactie op gang te brengen. Deze reactie met pijn is gericht op het ontgiften en zuiveren van een specifiek gebied dat verzuurd is door de overbelasting van toxines en afvalstoffen.

Tijdens de biologische schok of trauma, en gedurende de fase van actief conflict, zet het lichaam alles op alles om de geest te ondersteunen bij het snel oplossen van het conflict. Hierdoor worden de spijsvertering en ontgifting van het lichaam op een lager pitje gezet, zodat het lichaam energie kan vrijmaken voor de geest om het probleem aan te pakken.

Pijnsymptomen ontstaan dus nadat het biologische conflict in de geest is opgelost, waarbij het lichaam zijn tol eist door weefsels te herstellen naar hun oorspronkelijke staat en deze te ontgiften. Dit wordt echte genezing genoemd.

Pijn dient als een signaal voor het gehele lichaam om aan te geven waar zich een probleem voordoet, en om schadelijke stoffen op te ruimen of te elimineren.

Het optreden van pijn kan voorkomen dat iemand zichzelf nog meer schade toebrengt. Hieruit kunnen we concluderen dat pijn een natuurlijke reactie is op opgeslagen toxiciteit in de weefsels en organen, wat kan leiden tot uitdroging op celniveau. Deze toxiciteit veroorzaakt een tekort aan water en voedingsstoffen op celniveau van de weefsels of organen, inclusief zuurstoftekort.

Het is belangrijk om te benadrukken dat pijn geen ziekte is en daarom ook niet als zodanig behandeld moet worden. Het is eerder een natuurlijke reactie om het zelfgenezend en zelfherstellend vermogen van het lichaam te activeren.

Daarom is het van essentieel belang om de pijnsignalen te beschouwen als alarmsignalen van het lichaam, een natuurlijke reactie op vervuiling door toxines, zware metalen, afvalstoffen, stress, negatieve emoties, E-nummers, evenals de effecten van biologische schokken, negatieve emoties en trauma’s.

Het onderdrukken van pijnsignalen belemmert het zelfgenezend proces van het lichaam in ernstige mate

Pijnstillers en medicijnen zijn niet in staat om ziekten te genezen; ze sussen slechts het ongemak dat het lichaam ervaart tijdens het genezingsproces. Het is cruciaal om te begrijpen dat het lichaam er alles aan doet om van binnen schoon en gezond te blijven, omdat alleen dan een optimaal functioneren mogelijk is.

Het lichaam streeft ernaar om zich te ontdoen van schadelijke stoffen, wat kan leiden tot verzuring die lichaamscellen irriteert en beschadigt. Elke vorm van vergif die wordt ingenomen, zal op een later moment nog steeds effect hebben, zelfs als het op dat moment de symptomen verlicht.

Hoewel de huidige symptomen, zoals pijn, kunnen verdwijnen door het gebruik van medicatie, wordt de onderliggende oorzaak niet aangepakt. Hierdoor blijft de patiënt in een slechtere conditie achter. Vaak beseffen mensen niet dat de schadelijke gifstoffen in hun lichaam blijven en verdere schade kunnen veroorzaken op weefselniveau.

Het gebruik van pijnstillers of medicatie onderdrukt en vernietigt het zelfhelend vermogen van het lichaam. Tenzij absoluut noodzakelijk, zoals bij extreme pijn, is het verstandig om pijnstillers te vermijden en in plaats daarvan de focus te leggen op de oorzaak van de pijn.

De eenvoudige natuurwet van oorzaak en gevolg geldt hier: door de oorzaak weg te nemen, verdwijnt ook de pijn. Een pijnsignaal in het lichaam ontstaat vaak in de nabijheid van opgeslagen toxische stoffen en zware metalen, wat vaak gepaard gaat met ziekte. Allemaal als gevolg van biologische schokken die de ontgifting van het lichaam tegenwerkt.

De rol van histamine

In de meeste gevallen ontstaat een pijnsignaal wanneer histamine in grote hoeveelheden wordt geproduceerd. Wanneer histamine de pijnzenuwen bereikt in gebieden die vervuild zijn door de ophoping van toxische stoffen, ontstaat het pijnsignaal. Histamine fungeert als het eerste-hulp-hormoon dat de hersenen informeert over onregelmatigheden in het lichaam.

Echter, histamine vervult meer functies dan alleen het doorgeven van signalen aan de hersenen en het ondersteunen van het algemene detoxificatiesysteem. Het is ook een krachtige antioxidant en verwijdert lichaamsvreemde stoffen uit het lichaam, zoals toxines, afvalstoffen, celafval van beschadigde cellen en mitose.

Het lichaam maakt gebruik van exosomen of globulines, die vaak foutief worden gezien als gevaarlijke virussen. Deze eiwitten bevatten erfelijk materiaal met de boodschap voor weefsels over hoe ze zich kunnen ontgiften. Ze spelen dus een belangrijke rol bij het herstel en de ontgifting van weefsels.

Tijdens het herstel- en ontgiftingsproces worden afvalstoffen gevormd, zoals etter, pus, slijm en zelfs bloed. Deze basale mechanismen zijn essentieel voor het herstel en de ontgifting van het lichaam. In het Latijn wordt dit ziekteafval aangeduid als virus, wat simpelweg het gevolg is van ziekte.

Helaas hebben farmaceutische marketeers het begrip ‘virus’ veranderd tot de oorzaak van ziekte, waardoor we ver verwijderd zijn geraakt van echte genezing.

Zware giftige stoffen in pijnstillers kunnen aanzienlijke schade toebrengen aan het zenuwweefsel en grote neurologische aandoeningen veroorzaken. Beschadigde zenuwcellen kunnen niet langer functioneren en moeten worden opgeruimd. In reactie hierop activeert en produceert het lichaam exosomen, die ten onrechte worden gezien als virussen die het zenuwstelsel aanvallen.

Morfine, bijvoorbeeld, blokkeert letterlijk de signaaloverdracht en synapsen in het zenuwstelsel, met name in de zenuwverbindingen naar de gladde spieren. Dit kan leiden tot het stilvallen van de gladde spieren in de spijsvertering en de ademhaling in de longen. Sterfte door kanker wordt dus niet veroorzaakt door de ziekte zelf, maar vaak door vergiftiging door morfine.

Histamine speelt een cruciale rol in vervuilde gebieden van het lichaam, waar het andere hormonen aanstuurt die de waterhuishouding reguleren. Op celniveau in deze vervuilde gebieden is er vaak sprake van ernstige uitdroging, en er moet dringend water worden getransporteerd om dit tekort aan te vullen.

Het lijkt logisch om te denken dat het verhogen van de waterinname het probleem van uitdroging oplost. Echter, deze redenering werkt niet altijd. Zelfs als je bijvoorbeeld 5 liter water per dag zou drinken, zou dit niet altijd effectief zijn. In feite kan het drinken van grote hoeveelheden water zelfs schadelijk zijn, omdat het de nieren en bijnieren verder kan uitputten en leiden tot verlies van waardevolle mineralen die essentieel zijn voor het zuiveren en ontgiften van het lichaam.

Waarom werkt dit niet? Dit komt doordat afvalstoffen, toxines, deeltjes van zware metalen, E-nummers en dergelijke verstoppingen veroorzaken in de kanalen die de lichaamscellen moeten voorzien van water, zuurstof en voedingsstoffen, evenals in de kanalen (zoals de lymfe) die het stofwisselingsafval moeten afvoeren. Deze verstoppingen moeten eerst worden opgelost voordat de lichaamsweefsels weer over voldoende water kunnen beschikken.

Histamine speelt een rol bij het oplossen van deze verstoppingen. Het zet het detoxificatiesysteem van het lichaam in werking en brengt het hele lichaam in staat van paraatheid om een potentieel levensbedreigend probleem op te lossen. Dit gaat vaak gepaard met pijn, wat ervoor zorgt dat je minder energie verspilt. Deze energie is nodig voor het ontgiften en herstellen van de aangetaste weefsels, aangezien overleving altijd de hoogste prioriteit heeft.

Het langzame gevaar van pijnstillers

Als je bij elke pijn pijnstillers en medicijnen gebruikt, leert het lichaam niet meer hoe het moet omgaan met de ophoping van toxines en andere schadelijke stoffen. Dit leidt tot een voortvloeiende verzuring die onze lichaamsweefsels irriteert en watertekort veroorzaakt op celniveau. Bovendien dwingen pijnstillers en medicijnen de lichaamscellen om nog meer van hun kostbare water af te staan om de medicatie te kunnen verwerken.

Het lichaam is zich dus niet bewust van een ‘probleem’ ergens in het lichaam en kan niet reageren op de ophoping van toxische stoffen. Dit vormt meestal het begin van een vicieuze cirkel die leidt tot ernstige chronische complicaties.

De concentratie van schadelijke stoffen neemt toe (wat het lichaam niet weet door de pijnstiller of medicatie), wat leidt tot grotere verstoppingen in de haarvaatjes, het bindweefsel en de intercellulaire vloeistof en lymfe. Dit veroorzaakt problemen bij de distributie van water, zuurstof en voedingsstoffen, evenals bij de afvoer van stofwisselingsafval.

De werking van de lymfe is verstoord

Het bloed, dat vocht, zuurstof en voedingsstoffen bevat, wordt naar het bindweefsel gestuurd om deze essentiële stoffen aan alle lichaamscellen af te geven. Echter, door de verstoppingen in het bindweefsel wordt dit natuurlijke proces en de distributie van water, zuurstof en voedingsstoffen gehinderd. Dit resulteert in een belemmering van het tijdige transport van bloedeiwitten door de lymfe, vanwege een gebrek aan water.

Hierdoor neemt de concentratie schadelijke stoffen toe, en worden bloedeiwitten, die gevangen komen te zitten door de verstoppingen, niet meer effectief afgevoerd via het lymfestelsel. Dit veroorzaakt lokale uitdroging, wat op zijn beurt leidt tot een verergering van de pijn, aangezien een levensbedreigende situatie in het lichaam ontstaat.

Het lymfestelsel raakt ook verstopt door de opstapeling van schadelijke toxines en bloedeiwitten. De aanwezigheid van bloedeiwitten, bijvoorbeeld als gevolg van een teveel aan dierlijke eiwitten in onze voeding, samen met schadelijke toxines en afvalstoffen, creëert zeer zure omstandigheden die de distributie van water, zuurstof en voedingsstoffen naar de lichaamsweefsels belemmeren.

Om dit te voorkomen, produceert het lichaam zeer grote hoeveelheden histamine om het vervuilde en vergiftigde gebied te omringen met water. Water heeft de eigenschap om de giftigheid van deze verzuring te verdunnen, zodat de lichaamscellen toch van zuurstof, water en voedingsstoffen worden voorzien.

Dit mechanisme vormt echter slechts een tijdelijke noodoplossing die het lichaam in staat stelt te overleven, zij het met veel pijn, afhankelijk van de intensiteit en duur van het biologisch conflict dat ook de oorzakelijkheid is van de intoxicatie.

Het is belangrijk om te onthouden dat verzuring, intoxicatie en zuurstoftekort dezelfde oorzaak hebben als de aandoening waaraan men lijdt, namelijk het biologisch conflict. Het volledig oplossen van dit conflict en de bijbehorende sporen is essentieel om de cyclus van genezing volledig af te ronden. Dit vereist rust en een echte herstelperiode.

Het directe gevolg van dit water- en zuurstoftekort is PIJN!

Gevaarlijke bloedeiwitten

Vroegere medische tijdschriften, zoals de American Medical Association en Today’s Health, hebben aangetoond dat bloedeiwitten normaal gesproken de bloedstroom verlaten, het bindweefsel binnendringen en via de lymfe uit het bindweefsel worden afgevoerd of gerecycled.

Echter, wanneer dit proces verstoord wordt door verstoppingen als gevolg van toxines en afvalstoffen, kunnen ontbindende bloedeiwitten binnen 24 uur tot de dood leiden. Het lichaam is zich bewust van dit grote levensgevaar en handelt op logische wijze. De hersenen gaan grotere hoeveelheden endorfines en andere stoffen aanmaken die een pijnstillend effect hebben om ondraaglijke pijn te voorkomen.

Deze stoffen, samen met histamine, initiëren een krachtige herstel- en schoonmaakreactie en voorzien de lichaamscellen weer van water en zuurstof. Hierdoor krijgt de lichaamscel de kans om zijn eigen afvalstoffen af te voeren, aangezien verstoppingen in het bindweefsel en intercellulaire vocht ook de normale afvoer verstoorden, waardoor de cel zichzelf feitelijk vergiftigde.

Pijnstillers kunnen dit schoonmaak- en herstelproces ernstig verhinderen omdat er kortsluiting ontstaat op het zenuwweefsel.

Kortsluiting op het zenuwweefsel

Pijnstillers en medicijnen veroorzaken daarentegen een elektrische kortsluiting in het zenuwweefsel, waardoor het pijnsignaal de hersenen niet bereikt. Echter, de hersenen en het algemene detoxsysteem van het lichaam hebben dit pijnsignaal juist hard nodig om nauwkeurig te kunnen ingrijpen bij het levensbedreigende probleem van verstopping elders in het lichaam.

Het onderdrukken van deze natuurlijke pijnsignalen verergert het probleem alleen maar, omdat het lichaam niet in staat is om de ophoping van toxines en andere schadelijke stoffen af te voeren.

Bovendien hebben pijnstillers en andere farmaceutische producten bloedeiwitten nodig om naar de gebieden met ophopingen van toxines te worden getransporteerd. Echter, omdat deze bloedeiwitten worden vastgehouden in het vervuilde bindweefsel, blijven de pijnstillers en medicijnen daar ook gevangen zitten, wat de toxiciteit alleen maar verder verhoogt.

Frankenstein horror

Met andere woorden, dit is een angstaanjagend voorbeeld van Frankenstein-horror voor de verstikkende lichaamscellen. Dit zijn de typische bijwerkingen die je op de bijsluiter kunt vinden. Het is duidelijk dat de fabrikanten van pijnstillers en medicijnen niet willen dat mensen dit weten!

Het permanent blokkeren van pijnsignalen door het zenuwweefsel te beïnvloeden is spelen met je leven. Bovendien onderdrukken pijnstillers en medicijnen de poging van het lichaam om zichzelf te genezen. Ze verminderen de productie van endorfines en andere helende stoffen in de hersenen.

Dit leidt tot verslaving aan pijnstillers en medicijnen, een sterke afhankelijkheid die het lichaam belet te genezen en het probleem alleen maar verergert. Wanneer de hersenen niet langer endorfines kunnen aanmaken, veroorzaakt zelfs een kleine verwonding op de huid ondraaglijke pijn. Dit maakt het voor de hersenen moeilijk om gelukshormonen aan te maken, met alle negatieve gevolgen van dien.

De ernstige verslaving aan pijnstillers en medicijnen leidt uiteindelijk tot een situatie waarin de pijn chronisch wordt en niet meer behandelbaar is. De effectiviteit van de pijnstillers neemt af en steeds hogere doses zijn nodig voor hetzelfde resultaat. We hebben dan steeds sterkere pijnstillers nodig zoals morfine die de gladde spieren laten stilvallen.

Het verband tussen biologische conflicten, intoxicatie, uitdroging op celniveau en verstopping blijft bestaan, zelfs wanneer zeer sterke pijnstillers zoals morfine worden gebruikt. De pijn kan zo ernstig en ondraaglijk worden dat sommige mensen zelfs overwegen om zelfmoord te plegen om van de pijn af te komen.

Hoewel onze medische wetenschap waardevol is en veel kennis bevat, is het tijd dat artsen erkennen dat bij elke behandeling ook een ontgiftingsprogramma nodig is.

Artsen moeten het genezingsproces van het lichaam stimuleren door de juiste benadering te volgen. De arts kan zelfs als een placebo fungeren vanwege het vertrouwen dat de patiënt in hen stelt. Het is belangrijk dat de patiënt heelheid en geluk kan ervaren, naast goede zorg, krachtvoeding en welzijn, zonder angstzaaierij.

Daarbij is het zeer belangrijk om de biologische conflicten, hun effecten en trauma’s ook op te lossen, want deze verhinderen het lichaam om het zuiverings- en herstelproces tot een goed einde te brengen.

Gepubliceerd op 15/04/2024

Daniël Derweduwen

Delen:

 

Gerelateerde Publicaties

 

  • Hoe ontgift en zuivert het lichaam zich? Het menselijke lichaam is het pronkstuk van miljoenen jaren evolutie van de natuur. Het lichaam van de mens is evolutionair gezien hoog ontwikkeld en heeft verschillende uiterst intelligente en accurate systemen om zichzelf te kunnen ontgiften en te zuiveren van afvalstoffen en toxines. Deze processen zijn essentieel om te voorkomen dat afvalstoffen en toxines zich ophopen en verzuring veroorzaken, wat kan leiden tot verstoppingen in de fijne haarvaten van onze bloedsomloop, het bindweefsel waarin onze lichaamscellen zijn ingebed, en het lymfestelsel dat overtollige vloeistoffen en stofwisselingsafval afvoert. Wanneer verstoppingen optreden, ontvangen lichaamscellen geen [...]

    By Published On: 03/03/2024
  • Al meer dan 25 jaar wordt wetenschappelijke medische kennis onderdrukt. Natuurwetenschappelijk denken betekent het analyseren van metafysische en psychologische componenten die voorkomen bij kanker en chronische aandoeningen, om deze op te lossen. Het menselijke lichaam heeft dankzij miljoenen jaren natuurlijke evolutie geleerd zichzelf gezond te houden. De mens is eigenlijk het pronkstuk van natuurlijke intelligentie. Het microbioom werkt in evenwicht samen, met een dynamische samenwerking die gunstig is voor alle partijen, inclusief de mens. Microben staan altijd ten dienste van hogere levensvormen. Dr. Hamer begreep dit. Problemen zoals conflicten, trauma's en biologische schokken kunnen dit evenwicht grondig verstoren. In mijn [...]

    By Published On: 03/03/2024
  • Je immuunsysteem is in feite een recyclagesysteemHet lijkt erop dat je immuunsysteem een flinke klap heeft gekregen. Je voelt je slecht en je klachten lijken zelfs erger te worden. Maar voordat we ons haasten naar een antibioticakuur, laten we eens dieper ingaan op ons immuunsysteem en enkele zaken herontdekken.Het immuunsysteem past binnen een dualistische filosofie waarbij ziekte wordt gezien als iets van buitenaf dat het lichaam binnendringt, in plaats van een reflectie van interne geestelijke processen. Echter, de geest is wel degelijk ontvankelijk voor de schokken en trauma's van het leven. Het lichaam is als het ware het voertuig waarmee [...]

    By Published On: 03/03/2024